Bu bir aylaklık daveti! Düşüncenin ara sokaklarında kaybolmak ya da felsefenin patikalarına tırmanmak için… Yaşamlarımızın üzerinde bir hayalet dolaşıyor: Nietzsche’nin hayaleti! Aforizmalar çağındayız. Filozofun sıklıkla başvurduğu bu tür, gitgide gündelik olanın formuna dönüşüyor. Gerek yaşadığımız odaklanma krizi gerekse zamanın daima bölünmesi ve bereketsizliği; bizi kısa ve öz cümlelere, düşünmeye ihtiyaç bırakmayacak hazır formüllere yöneltiyor. Böyle olan belleğimize tutunuyor, çarpıcı hale geliyor. Hangimiz ezberlemedi Yılmaz’ın şu vecizeye dönüşen sözünü: “Ben senin beni yılgın bir hoşgörüyle benimsemene mi kaldım?” Herkesin birbirinden umudunu kestiği, benimsenme talebinin iyiden iyiye azaldığı, kısa ve hazır cevapların geçer akçe olduğu çağımıza dair -bize hissettirmeden- bir fe...

EN SADIK DİNLEYİCİNDİR, KAÇAMADIĞIN KENDİN! Bazen bir kitap okursun... Ve bir cümle, günlerce içinde dolaşır. Sesten Az Önce, aşkın en sessiz halini, yalnızlığın en tanıdık yerini ve insanın kendine geç kalışını anlatıyor. Bu kitap sana bir yol göstermiyor. Çünkü bazı yollar zaten biliniyor... Sadece yürünmüyor. Bazı satırlarda “Beni yazmış!” diyeceksin. Bazılarında da fark etmeden durup susacaksın. Çünkü insanın en çok sustuğu yer, en gerçek yeridir.